آنچه فرزندانمان باید بدانند :
آیا میدانید : حذف بخش هخامنش از کتاب درسی تاریخ به تصویب رسید؟
آیا میدانید : فرزندان ما دیگر حتی اسم کوروش کبیر را نمیشناسند؟
آیا میدانید : 29 اکتبر روز جهانی کوروش کبیر است و این روز فقط در تقویم ایران نیست؟
آیا میدانید : چند سال دیگر ، با نابودی کامل تخت جمشید باید سپاسگذار کشورهایی چون فرانسه باشیم که چندی از تخت جمشید را در موزه های خود حفظ کردند.
آیا میدانید: اولین سیستم استخدام دولتی به صورت لشگری و کشوری به مدت ۴۰سال خدمت و سپس بازنشستگی و گرفتن مستمری دائم را کورش کبیر در ایران پایه گذاری کرد.
آیا میدانید : کمبوجیه فرزند کورش بدلیل کشته شدن ۱۲ ایرانی در مصر و اینکه فرعون مصر به جای عذر خواهی از ایرانیان به دشنام دادن و تمسخر پرداخته بود ، با ۲۵۰ هزار سرباز ایرانی در روز ۴۲ از آغاز بهار ۵۲۵ قبل از میلاد به مصر حمله کرد و کل مصر را تصرف کرد و بدلیل آمدن قحطی در مصر مقداری بسیار زیادی غله وارد مصر کرد . اکنون در مصر یک نقاشی دیواری وجود دارد که کمبوجیه را در حال احترام به خدایان مصر نشان میدهد. او به هیچ وجه دین ایران را به آنان تحمیل نکرد و بی احترامی به آنان ننمود.
آیا میدانید : داریوش کبیر با شور و مشورت تمام بزرگان ایالتهای ایران که در پاسارگاد جمع شده بودند به پادشاهی برگزیده شد و در بهار ۵۲۰ قبل از میلاد تاج شاهنشاهی ایران رابر سر نهاد و برای همین مناسبت ۲ نوع سکه طرح دار با نام داریک ( طلا ) و سیکو ( نقره) را در اختیار مردم قرار داد که بعدها رایج ترین پولهای جهان شد.
آیا میدانید : داریوش کبیر طرح تعلیمات عمومی و سوادآموزی را اجباری و به صورت کاملا رایگان بنیان گذاشت که به موجب آن همه مردم می بایست خواندن و نوشتن بدانند که به همین مناسبت خط آرامی یا فنیقی را جایگزین خط میخی کرد که بعدها خط پهلوی نام گرفت.
آیا میدانید : داریوش در پایئز و زمستان ۵۱۸ - ۵۱۹ قبل از میلاد نقشه ساخت پرسپولیس را طراحی کرد و با الهام گرفتن از اهرام مصر نقشه آن را با کمک چندین تن از معماران مصری بروی کاغذ آورد.
آیا میدانید : کوروش کبیر بعد از تصرف بابل ۲۵ هزار یهودی برده را که در آن شهر بر زیر یوغ بردگی شاه بابل بودند آزاد کرد.
ـ آیا میدانید : داریوش در سال دهم پادشاهی خود شاهراه بزرگ کورش را به اتمام رساند و جاده سراسری آسیا را احداث کرد که از خراسان به مغرب چین میرفت که بعدها جاده ابریشم نام گرفت.
آیا میدانید : اولین بار پرسپولیس به دستور داریوش کبیر به صورت ماکت ساخته شد تا از بزرگترین کاخ آسیا شبیه سازی شده باشد که فقط ماکت کاخ پرسپولیس ۳ سال طول کشید و کل ساخت کاخ ۸۰ سال به طول انجامید.
آیا میدانید : داریوش برای ساخت کاخ پرسپولیس که نمایشگاه هنر آسیا بوده ۲۵ هزار کارگر به صورت ۱۰ ساعت در تابستان و ۸ ساعت در زمستان به کار گماشته بود و به هر استادکار هر ۵ روز یکبار یک سکه طلا ( داریک ) می داده و به هر خانواده از کارگران به غیر از مزد آنها روزانه ۲۵۰ گرم گوشت همراه با روغن - کره - عسل و پنیر میداده است و هر ۱۰ روز یکبار استراحت داشتند.
آیا میدانید : داریوش در هر سال برای ساخت کاخ به کارگران بیش از نیم میلیون طلا مزد می داده است که به گفته مورخان گران ترین کاخ دنیا محسوب میشده . این در حالی است که در همان زمان در مصر کارگران به بیگاری مشغول بوده اند بدون پرداخت مزد که با شلاق نیز همراه بوده است..
آیا میدانید : تقویم کنونی ( ماه ۳۰ روز ) به دستور داریوش پایه گذاری شد و او هیاتی را برای اصلاح تقویم ایران به ریاست دانشمند بابلی "دنی تون" بسیج کرده بود . بر طبق تقویم جدید داریوش روز اول و پانزدهم ماه تعطیل بوده و در طول سال دارای ۵ عید مذهبی و ۳۱ روز تعطیلی رسمی که یکی از آنها نوروز و دیگری سوگ سیاوش بوده است.
آیا میدانید : داریوش پادگان و نظام وظیفه را در ایران پایه گزاری کرد و به مناسبت آن تمام جوانان چه فرزند شاه و چه فرزند وزیر باید به خدمت بروند و تعلیمات نظامی ببینند تا بتوانند از سرزمین پارس دفاع کنند.
آیا میدانید : داریوش برای اولین بار در ایران وزارت راه - وزارت آب - سازمان املاک -سازمان اطلاعات - سازمان پست و تلگراف ( چاپارخانه ) را بنیان نهاد.
آیا میدانید : اولین راه شوسه و زیر سازی شده در جهان توسط داریوش ساخته شد.
آیا میدانید : داریوش برای جلوگیری از قحطی آب در هندوستان که جزوی از امپراطوری ایران بوده سدی عظیم بروی رود سند بنا نهاد.
آیا میدانید : فیثاغورث که بدلایل مذهبی از کشور خود گریخته بود و به ایران پناه آورده بود توسط داریوش کبیر دارای یک زندگی خوب همراه با مستمری دائم شد.
به گزارش خبرنگار مهر، منطقه "ماماتین" در ۲۵کیلومتری شمال شرق شهرستان رامهرمز استان خوزستان بستر میراث و ثروتی چند هزار ساله است. گاهی این ثروت اشباع شده از زمین بیرون می جهد تا شاید کسی آن را ببیند و از ثروت طبیعی سودی ببرد غافل از اینکه در ماماتین از زمین طلای سیاه می جوشد و کسی نمی بیند.
۷ آبان روزجهانی کوروش ـ پادشاه هخامنشی و انتشار اولین منشور حقوق بشر در جهان از سوی او است.کوروش در سال 550 قبل از میلادمسیح دولت ایران هخامنشی را بنیاد نهاد و پاسارگاد را به عنوان اولین پایتخت خود انتخاب کرد . محافل اجتماعی ایران و بشریت مترقی این روز را بعنوان روز تصویب اولین منشورحقوق بشر در طول تاریخ جهان گرامی می دارند.
25 قرن قبل در دوره ای که
هنوز توحش وبربریت بر زندگی انسانها چیرگی داشت بیانیه ای انسان مدارانه و
متمدنانه خطاب به مردم چهار گوشه جهان نوشته شد که به مسائل مهمی در رابطه
با حقوق انسان می پرداخت ، مسائلی که نه تنها در آن زمانه که در قرن های پس
از آن نیز می تواند الهام بخش تمام کسانی باشد که به انسان و حقوق او باور
دارند .
این بیانیه که بنام منشور کوروش بزرگ شناخته می شود ، بر
الغای تبعیضات نژادی و ملی ، آزادی انتخاب محل سکونت ، الغای برده داری ،
آزادی دین و مذهب و تلاش برای برقراری صلح پایدار میان ملت ها تأکید کرده
است . این منشور که از سوی مردم ایران زمین و از زبان کوروش کبیر ـ رهبر
سیاسی آنها و بنیان گزار اولین امپراطوری جهان به بشریت هدیه شده در سال
1971 از سوی سازمان ملل متحد به عنوان اولین اعلامیه حقوق بشر جهان شناخته
شد و به این ترتیب این افتخار به نام ایران به مثابه مهد نخستین اعلامیه
حقوق بشر در تاریخ جهان به ثبت رسید .
هر ملتی به قسمتی از تاریخ و
یا جشن ها و یا آئین و بناهای تاریخی خود افتخار می کند. اما ملت ایران
اگر تمام گذشته خود را بر باد فراموشی بسپارد و تنها منشور حقوق بشر کوروش
کبیر خود را به یاد آورد؛ برای افتخارش کافی است .
در ویکی پدیا
درباره کوروش کبیر چنین گفته می شود:کوروش بزرگ (زاده ۵۷۶-۵۲۹ پیش از
میلاد)، همچنین معروف به کوروش دوم نخستین شاه و بنیانگذار دودمان
شاهنشاهی هخامنشی است. این شاه پارسی، بهخاطر بخشندگی، بنیان گذاشتن حقوق
بشر، پایهگذاری نخستین امپراتوری چند ملیتی و بزرگ جهان، آزاد کردن
بردهها و اسیران، احترام به دینها و کیشهای گوناگون، گسترش تمدن و غیره
شناخته شدهاست.
ایرانیان کوروش را پدر ، و یونانیان، که وی
سرزمینهای ایشان را تسخیر کرده بود، او را سرور و قانونگذار مینامیدند.
یهودیان این پادشاه را به منزله مسحشده توسط پروردگار بشمار میآوردند،
ضمن آنکه بابلیان او را مورد تأیید مردوک می دانستند.
کوروش بزرگ
اولین امپراتور هخامنشی بود. او کسی بود که حکومت پارس را با در هم آمیختن
دو قبیله اصلی ایرانی – مادها و پارسیان- به وجود آورد. از او به عنوان
کشورگشایی بزرگ یاد شده است زیرا در زمانی، حاکم بزرگترین امپراتوری هایی
بود که تا کنون به وجود آمده اند. او به خاطر بردباری بی مانند و رفتار
بزرگ منشانه اش در برابر مغلوبین جنگ نیز شهرت فراوانی دارد.
کوروش
به محض غلبه بر مادها، دولتی را برای این قلمرو خود در نظر گرفت و مامورین
دولتی را از بین بزرگان هر دو قبیله برگزید. پس از فتح آسیای صغیر(شبه
جزیره بزرگی که در میان دریای مدیترانه و دریای سیاه قرار دارد)، کوروش
سپاه خود را به سمت مرزهای شرقی حرکت داد. با ادامه حرکت به سمت شرق، او
سرزمینهای مسیر خود تا رود سیحون ( آمودریا) را فتح کرد و پس از عبور از
سیحون، به سی دریا در آسیای مرکزی رسید و در آنجا به منظور دفاع از این
مرزها در برابر هجوم قبایل کوچ نشین آسیای مرکزی، شهرهایی با برج وباروی
مستحکم و نیرومند بنا کرد.
پیروزیهای کوروش در شرق موجب شد تا
موقعیت برای فتح غرب مناسب شود.حالا نوبت بابل و مصر بود. زمانی که کوروش
بابل را فتح کرد، به یهودیان ساکن آن اجازه داد تا به ” سرزمین موعود” باز
گردند و با برخورد توام با احترام و مدارا با اعتقادات مذهبی و آداب و رسوم
نژادهای دیگر، به عنوان یک فاتح آزادی بخش، مشهور شد و امروز نام کوروش،
به عنوان یکی از محبوب ترین و مورد احترام ترین امپراتوران در تاریخ به ثبت
رسیده است. از دید او، همه انسانها ارزشی برابر و بنیادی دارند. هر کسی
میتواند بنا به گزینش خود خدا را بپرستد؛ آزادی حقیقی، آگاهی، حق تصاحب و
حق زندگی صلحآمیز در هر کشور برای همگان پذیرفته شده است. در پایان خلاصه متن منشورکوروش هخامنشی را برایتان نقل می کنیم:
منم
کـوروش، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه توانمند، شاه بابِـل، شاه سومر و اَکَد،
شاه چهار گوشه جهان. پسر کمبوجیه، شاه بزرگ … نوه کورش، شاه بزرگ … نبیره
چیشپیش، شاه بزرگ …
آنگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم، همه
مردم گامهای مرا با شادمانی پذیرفتند. در بارگاه پادشاهان بابِـل بر تخت
شهریاری نشستم. مردوک خدای بزرگ دلهای پاک مردم بابـل را متوجه من کرد …
زیرا من او را ارجمند و گرامی داشتم.
ارتش بزرگ من به صلح و آرامی
وارد بابل شد. نگذاشتم رنج و آزاری به مردم این شهر و این سرزمین وارد آید.
وضع داخلی بابل و جایگاههای مقدسش قلب مرا تکان داد … من برای صلح
کوشیدم.
من بردهداری را برانداختم، به بدبختی آنان پایان بخشیدم.
فرمان دادم که همه مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و آنان را نیازارند.
فرمان دادم که هیچکس اهالی شهر را از هستی ساقط نکند.
مَـردوک
خدای بزرگ از کردار من خشنود شد … او برکت و مهربانیاش را ارزانی داشت. ما
همگی شادمانه و در صلح و آشتی مقام بلندش را ستودیم …
من همه
شهرهایی را که ویران شده بود از نو ساختم. فرمان دادم تمام نیایشگاههایی
که بسته شده بودند را بگشایند. همه خدایان این نیایشگاهها را به جاهای خود
بازگرداندم.
همه مردمانی که پراکنده و آواره شده بودند را به
جایگاههای خود برگرداندم و خانههای ویران آنان را آباد کردم. همه مردم را
به همبستگی فرا خواندم. همچنین پیکره خدایان سومر و اَکَـد را که نَـبونید
بدون واهمه از خدای بزرگ به بابل آورده بود، به خشنودی مَردوک خدای بزرگ و
به شادی و خرمی به نیایشگاههای خودشان بازگرداندم. بشود که دلها شاد
گردد.
بشود، خدایانی که آنان را به جایگاههای مقدس نخستینشان
بازگرداندم، هر روز در پیشگاه خدای بزرگ برایم زندگانی بلند خواستار باشند.
بشود که سخنان پر برکت و نیکخواهانه برایم بیابند. بشود که آنان به خدای
من مَردوک بگویند: ‘‘ به کورش شاه، پادشاهی که ترا گرامی میدارد و پسرش
کمبوجیه، جایگاهی در سرای سپند ارزانی دار.’’
من برای همه مردم جامعهای آرام فراهم ساختم و صلح و آرامش را به تمامی مردم اعطا کردم
منبع : صدای روسیه
رییس پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی قصد دارد منشور حقوق بشر کوروش را در روز 7 آبان به
پاسارگاد مقبره کوروش ببرد. گفته میشود قرار است لوح منشور کوروش هم به
صورت نمادین و نوع ماکت آن به صورت دائمی به پاسارگاد منتقل شود.
ایران
روز جهانی کوروش (Cyrus Day)
بیست و نهم اکتبر روز جهانی کوروش (سایرس دی) نام گذاری شده است که
از دیرباز پارسیان، یهودیان، دوستداران حقوق بشر و هواداران اداره جهان به
صورت ملل مشترک المنافع آن را گرامی داشته و رعایت می کنند.
این روز به مناسبت تکمیل تصرف امپراتوری بابل به دست ارتش ایران (29 اکتبر
سال 539 پیش از میلاد) و پایان دوران ستمگری در دنیای باستان برقرار شده
است . 2548 سال پیش در همین ماه اعلامیه تاریخی کوروش بزرگ در زمینه حقوق
افراد و ملل انتشار یافت که نخستین سنگ بنای یک دولت مشترک المنافع جهانی و
هر سازمان بین المللی بشمار می آید. حقوق انسان از دیدگاه کوروش همان زمان
مکتوب شده است که موجود است و استوانه کوروش نامیده می شود.
منشور حقوق بشر کوروش موسوم به استوانه کوروش صبح جمعه 19 شهریور 1389 وارد کشور و تحویل موزه ایران باستان شد.
لوح کورش که قرار است به مدت چهارماه در ایران بماند در محفظه ویژه، با حضور رئیس موزه ملی بریتانیا و نمایندگانی از دو کشور ایران و انگلستان باز و پس از اعتبارسنجی و انجام مراحل مقدماتی برای نمایش عمومی آماده می شود.
این لوح توسط جان کرتیس، مدیر بخش خاورمیانه موزه ملی بریتانیا به صورت پلمپ شده و با حفاظت ویژه به موزه ملی ایران تحویل و در خزانه آن قرار گرفت.
" منشور حقوق بشر کوروش موسوم به استوانه کوروش استوانهای سفالین است که در سال ۵۳۹ پیش از میلاد به فرمان کوروش پادشاه بزرگ هخامنشی ساخته شد، این استوانه که جنس آن از گل رس است ۲۳ سانتیمتر طول و ۱۱ سانتیمتر عرض دارد و دور تا دور آن در حدود ۴۰ خط به زبان اکدی و به خط میخی بابلی نوشته شدهاست.بررسیها نشان داد که نوشتههای استوانه در سال ۵۳۹ پیش از میلاد مسیح به دستور کوروش بزرگ پس از شکست " نبونید " (بختالنصر) و گشوده شدن شهر بابل نوشته شده و پس از آن به عنوان سنگ بنای یادبودی در پایههای شهر بابل قرار داده شدهاست."
در حدود سال ۱۲۸۵ خورشیدی (۱۸۷۹-۱۸۸۲) به هنگام کاوش های باستانشناسی در بابل در میان رودان (بین النهرین)، هرمز رسام، باستان شناس بریتانیایی آسوری تبار، استوانهٔ سفالین منسوب به کوروش کبیر را یافت. این لوح سفالین استوانهای همان زمان به این کشور استعمارگر منتقل شد و تاکنون در بخش " ایران باستان " موزه بریتانیا نگهداری میشود.
ابتدا تصور می رفت نوشتههای گرداگرد این استوانه گلی از فرمانروایان آشور و بابل باشد. اما بررسیهای بیشتری که پس از گرته برداری و آوانویسی و ترجمه آن انجام شد، نشان داد که این " نبشته " در سال 538 پیش از میلاد به فرمان کورش بزرگ هخامنشی و به هنگام ورود به شهر بابل نوشته شده است، نوشته ای که برگردان آن حیرت باستان شناسان را برانگیخت.
" آنگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم، همه مردم گامهای مرا با شادمانی پذیرفتند … مَردوک (خدای بابلی) دلهای پاک مردم بابل را متوجه من کرد زیرا من او را ارجمند و گرامی داشتم. ارتش بزرگ من به صلح و آرامی وارد بابل شد … نگذاشتم رنج و آزاری به مردم این شهر و این سرزمین وارد آید. من برای صلح کوشیدم. بردهداری را برانداختم. به بدبختیهای آنان پایان بخشیدم. فرمان دادم که همه مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و آنان را نیازارند. فرمان دادم هیچکس اهالی شهر را از هستی ساقط نکند. خدای بزرگ از من خرسند شد … فرمان دادم … تمام نیایشگاههایی را که بسته شده بود، بگشایند...اهالی این محلها را گرد آوردم و خانههای آنان را که خراب کرده بودند، از نو ساختم. صلح و آرامش را به تمامی مردم اعطا کردم."
این سخنان پادشاه پیروز و فاتح شهر بابل از آن رو اهمیت دارد که بدانیم در کتیبه های بازمانده از دیگر پادشان بزرگ و قدرتمند گذشته همچون " آشور نصیرپال " (884 پم.)، " سِـناخِـریب " (689 پم)، " آشور بانیپال " (645 پم.) پادشاهان آشور و " نبوکَد نَصَر دوم " پادشـاه بـابل (565 پم.) چنان پیروزمندانه از غارت و جنایت بر علیه مردم سرزمینهای مغلوب سخن رانده شده که مو بر تن هر جنبنده ای راست می کند.
پس از ترجمه و انتشار فرمان کوروش بزرگ شهرت این استوانه گلی و متن بشردوستانه حک شده بر آن با عناوین "منشور آزادی" و "نخستین منشور جهانی حقوق بشر" شهرتی عالمگیر یافت، اما منشور حقوق بشر کوروش تنها یکبار و در جریان جشن های ۲۵۰۰ ساله ایران به رغم مخالفت دولت وقت بریتانیا برای چند روز به ایران آورده شد و به نمایش در آمد.
طبق گفته های مسئولین موزه ایران باستان روزانه در حدود ۲۵۰۰ نفر از اقشار مختلف برای دیدن این میراث به سرقت رفته کشور عزیزمان به این موزه وارد می شوند .
پیش
از انقلاب، باستان شناسان ایتالیایی حاضر در شهر سوخته به هنگام کاوش در
گوری ۵ هزار ساله، جامی را پیدا کردند که نقش یک بز همراه با تصویر یک درخت
روی آن دیده می شد. در سال ۱۹۸۳ این اثر در قالب گزارش حفاری گروه
ایتالیایی در نشریه ای به چاپ رسید.سال ها بعد منصور سجادی، باستان
شناس ایرانی پس از بررسی این شی دریافت نقش
موجود بر آن برخلاف دیگر آثار به دست آمده از محوطههای تاریخی شهر سوخته،
تکراری هدفمند دارد، به گونهای که حرکت بز به سوی درخت را نشان می دهد.
هنرمند نقاشی که جام سفالین را بوم نقاشی خود قرار داده، توانسته است در ۵
حرکت، بزی را طراحی کند که به سمت درخت حرکت و از برگ آن تغذیه می کند. در
سفالهای شهر سوخته، که از متمدنترین و پیشرفتهترین تمدنهای باستانی در
پنج هزار سال پیش است، نقش بز و ماهی بیش از هر نقش دیگری دیده میشود.
نورالدین زرین کلک، پدر انیمیشن ایران و
رییس آسیفا در این باره گفت:
آسیفای ایران در حال تدوین فیلمی مستند است که به ویژگی های این اثر تاریخی
می پردازد و با ترسیم لوگویی از آن پایان می یابد.
کارشناسان سازمان میراث فرهنگی در مدت
کوتاهی از محل دقیق نگهداری آن بی خبر بودند تا اینکه با کمک امین اموال
موزه ملی ایران، جام سفالین در یکی از مخازن موزه شناسایی شد!
منصور سید سجادی، باستان شناسی که به وجود این انیمیشن بر جام سفالین به
دست آمده از گوری در شهر سوخته پی برد، حرکت این اثر را به انیمیشنی امروزی
تبدیل کرده است. مسئولان آسیفای ایران تمایل دارند با استفاده از اظهارات
این کارشناس مبنی بر بررسی ظرف منقوش ارزش و اعتبار علمی مستند یاد شده را
افزایش دهند.
مهرداد دوم اشکانی با سپاهش از کنار باغ سبزی می گذشت سایه درختان باغ
مکان خوبی بود برای استراحت.
فرمانروا
دستور داد در کنار دیوار بزرگ باغ لشکریان کمی استراحت کنند. باغبان نزدیک
پادشاه ایران زمین آمده و از او و سربازان دعوت کرد که به باغ وارد شوند. مهرداد
گفت ما باید خیلی زود اینجا را ترک کنیم و همین جا مناسب است. باغبان گفت دیشب
خواب می دیدم خورشید ایران در پشت دیوار باغم است و امروز پادشاه کشورم را اینجا
می بینم. مهرداد گفت اشتباه نکن آن خورشید من نیستم آن خورشید سربازان ایران هستند
که در کنار دیوار باغت نشسته اند.
از
این همه فروتنی و بزرگی پادشاه ایران زمین اشک در چشمان باغبان گرد آمد.
مهرداد
دوم (اشک نهم) بسیار فروتن بود و همواره در کنار سربازان خویش و بدور از تجملات
بود. فرمانروای شایسته ارزش سربازان را کمتر از خود نمی داند.
اشک
نهم به ما آموخت ارتش ایران یگانه و یکتاست.
پژوهشهای زبانشناسی یک متخصص زبانهای خاور نزدیک روی دو قطعه استخوان فسیل شده اسب که در موزه شهر ممنوعه نگهداری میشوند، منجر به شناسایی نسخه چینی منشور کورش شد.
گفته میشود که قدمت این استخوانها به دوره سلطنت هخامنشیان بازمیگردد و مطالعه روی نوشتههای این کتیبه همچنان ادامه دارد.
منشور روی استخوان
دو قطعه استخوان فسیل شده اسب بهتازگی در چین شناسایی شده که تاریخ ساخت آن احتمالا به حدود سال های حکمرانی کوروش بازمی گردد. از قرار معلوم این آثار باستانی حاوی رونوشتی خلاصه شده از منشور کوروش هستند که در ازاء هر 20 نگاره میخی استوانه کوروش یک نگاره دارد.
گوجهفرنگی و سیبزمینی دو جزء لاینفک آبگوشتهای امروزیاند، اما شاید ندانید که این دو محصول فرنگی تا صدسال پیش از این، در ایران ناشناخته بودهاند .
همه دایرهالمعارفهایی که درباره ایران تالیف شدهاند، مدخل «آبگوشت» دارند. شاید باور نکنید اما آبگوشت در کنار همه نامها و نامداران فرهنگ ایرانی، در دایرهالمعارفهای تخصصی بدل به مدخلی مفصل شده اما در منوی هیچ یک از رستورانهای ایران آبگوشت نیست! برای خوردن آبگوشت باید به خانه، چایخانه، قهوهخانه یا دیزیسرایی رفت. آن هم فقط سر ظهر، نه قبل و نه بعد از آن. از قدیم دکانهایی هستند که به طور تخصصی هر کدام یک خوراک بیشتر نمیپزند؛ حلیمی، کبابی، چلویی، جگرکی، کلهپزی و بریانی. اما باز هیچ یک از این خوراکهای اصیل و محبوب ایرانی، جز چلوکبابها، در منوی رستورانهای ایران جایی ندارند! و به همین خاطر است که در کتابچههای راهنمای ایرانگردی برای خارجیان هم فقط فرق پلو و چلو و شرح انواع کبابها آمده است. هر جای دیگر جهان که بود، این تنوع خوراکی را جاذبهای سیاحتی میکردند و دستکم در منوهای وطنی جایی به آن میدادند.